ถ้าเราพิจารณาและใคร่ครวญจริงจังสักนิด จะเห็นได้ว่ามนุษย์ทุกคน(หลังจากมนุษย์คู่แรกของโลก) รู้จักและสามารถกระทำบาป-การฉ้อฉลและการอธรรมต่างๆ ได้โดยไม่ต้องฝึกไม่ต้องสอน , มนุษย์เอาใจใส่และจริงจังกับความเป็นอยู่และยกตั้งนิยามแห่ง"ความสำเร็จ"คือความร่ำรวย-ขณะที่ไม่สามารถใช้ซื้อหาสิ่งที่จำเป็นสำหรับจิตวิญญาณได้ และไม่สามารถพกพาไปด้วยเมื่อหมดวาระฝ่ายร่างกาย(ตายฝ่ายร่างกาย)

ช่วงเวลาที่สำคัญที่สุด คือชีวิตปัจจุบัน เพราะเราทุกคนมีสภาพรวมทั้งร่างกาย-ความบาป และจิตวิญญาณที่บริสุทธิ์(ลมปราณของพระเจ้า) จึงจำเป็นต้องไตร่ตรอง ใคร่ครวญอย่างจริงจัง และตั้งใจปฏิบัติ หลบเลี่ยงพฤติกรรมที่เปรอะเปื้อนหรือเป็นทาสอยู่ในอำนาจของซาตานและสมุน

จิตวิญญาณ(รวมถึงซาตาน)ที่ต่อต้าน ขัดขืนคำสอนพื้นฐานทั่วไป จะหนีไม่พ้นบึงไฟนรกที่ต้องทุกข์ทรมานแสนสาหัสไม่มีสิ้นสุด(นิรันดร์)

ตราบที่เราคิดเอง ทำเอง ไม่ยึดหลักสัจจะในคำเตือนสอนเกี่ยวกับจิตวิญญาณและชีวิตระหว่างที่ยังมีลมหายใจ ก็ย่อมจะคล้อยตามและอยู่ในวังวนของ"ความบาป-แนวทางที่ซาตานวางแผนผูกมัดเราไว้(พฤติกรรมความบาปที่เราทำได้เอง โดยไม่ต้องฝึกสอน)"
"ความยุติธรรมในโลกฝ่ายเนื้อหนัง" ไม่เคยมี เช่น คนผิดก็สามารถกลายเป็นคนถูกได้(เงิน อำนาจ บารมี), การพิจารณาคดีต่างๆ ต้องอาศัยทนายความและเงินหนา ช่วยให้หลบเลี่ยงการเป็นจำเลยหรือผู้ต้องหา สามารถฟ้องร้องหรือเป็นโจทก์เพราะมีเงิน มีอำนาจ, ฉ้อโกง แต่สามารถปกปิดหลีกเลี่ยง และไม่ต้องรับกรรม ไม่ต้องเป็นจำเลย, ทำดีที่สุดแล้ว แต่ก็ยังถูกตำหนิ ถูกตราหน้าว่าผิด (ด้วยเหตุผผลอารมณ์ ผลประโยชน์ และความต้องการที่ไม่ตรงกัน) ฯลฯ